Cookie beleid SDC Putten

De website van SDC Putten is in technisch beheer van VoetbalAssist en gebruikt cookies. Hieronder de cookies waar we je toestemming voor nodig hebben. Lees ons cookiebeleid voor meer informatie.

Functionele cookies

Voor een goede werking van de website worden deze cookies altijd geplaatst.

Analytische cookies

Google analytics Toestaan Niet toestaan

Marketing cookies

Facebook Toestaan Niet toestaan

Garantie voor plezier met een keepster als Anne Roos

28 mei 2020 15:30


Heb je dat ook wel eens meegemaakt? Dat je als voetballer de bal perfect raakt, met de juiste snelheid, de perfecte richting, je kijkt de bal na en stiekem ontstaat er al een glimlach en je denkt vluchtig ‘dat moet een goal zijn!’. ‘PATS!’ Een arm verschijnt uit het niets in jouw zichtveld. Het zijn vingertoppen die de richting van jouw geniale schot doen veranderen. Zonder blikken of blozen wordt de bal het doel uitgeramd. Een lange blonde verschijning eist de aandacht op zich: “Niet laten schieten!”. Ze haalt nog net niet haar schouders op. Business as usual. Maak kennis met onze keepster: Anne Roos Scheepsma.

Het kleine meisje met de herkenbare schattige blonde vlechtjes is uitgegroeid tot een lange krachtige vrouw. De vlechtjes hebben plaats gemaakt voor een knot of een staart, maar de katachtige reddingen zijn nog steeds van deze tijd. De hoogste tijd om de goalie van SDC Putten Vrouwen 1 beter te leren kennen. ‘Anne’, zoals wij haar mogen noemen, is geboren en getogen in Putten. Ze woont samen met haar ouders Simon en Leonieke Scheepsma en haar zussen Inge Loes, Marie Mei en Else Lien. Momenteel volgt zij de opleiding Pedagogiek aan de Hogeschool van Amsterdam: “Ik vind het erg leuk om met jonge mensen te werken en hun verder te helpen in het leven. Concrete toekomstplannen heb ik nog niet. Ik laat het allemaal lekker op me afkomen.”

Wat zij nog meer op haar af laat komen zijn ballen. Voetballen welteverstaan. En dat begon al vroeg: “Ik speel vanaf mijn vijfde voetbal. Ik ben eerst bij de jongens begonnen en later ben ik naar de meiden gegaan.” Als het aan Anne Roos had gelegen was ze al eerder gestart met voetballen: “Ja, ik moest nog even mijn zwemdiploma halen van mijn ouders” vertelt Anne met glimlach. “Dus die heb ik even gehaald en toen mocht ik gelukkig op voetbal.”

Gezamenlijk aftellen naar 5 januari 2015!
Het begon allemaal in de F10: “Leuk feitje. Mijn coach was Jorinde. Nu inmiddels teamgenoot van Vrouwen 1” Haar voetbalavontuur verliep vervolgens via F5, F3, F1, E1, Meiden D1, Meiden C2, Meiden B2 en toen klopte Vrouwen 1 op de deur: “Vanaf mijn dertiende speelde ik af en toe een wedstrijd mee met Vrouwen 1. Toen ik hoorde dat de keeper weg ging dacht ik: dit is mijn kans! Maar helaas was ik nog niet oud genoeg om officieel uit te komen voor het eerste.” Wanneer je als team een sprongetje maakt als een jeugdspeler invalt, dan weet je dat diegene beschikt over een flinke dosis talent. En zo ontstond er nog net niet een gezamenlijke scheurkalender tot 5 januari 2015, de verjaardag van Anne Roos. De dag dat Anne Roos zich officieel keepster van SDC Putten Vrouwen 1 mocht noemen.

“Hierdoor heb ik al een aantal assists op mijn naam staan”
Inmiddels is Anne Roos niet meer weg te denken uit het goal van de hoofdmacht van Putten. Met haar lengte en ijzersterke uittrap is zij van ongekende waarde voor de selectie: “Hoge ballen zijn vaak een prooi voor mij en als ik mij goed concentreer dan kan ik met een geplaatste bal onze aanval in stelling brengen. Hierdoor heb ik al een aantal assists op mijn naam staan” vertelt de keepster vol trots. Anne is daarnaast een keepster die graag mee voetbalt met haar team waardoor het spel zich achterin makkelijk verplaatst van de ene naar de andere kant. Niet gek als we horen wie haar favoriete keeper is: “Manuel Neuer. Hij heeft lef, een snelle reactie en hij voetbalt mee met zijn team. Dit wil ik ook graag blijven doen. Op die manier kan ik mijn team ook weer verder helpen tijdens het spel.”

Niet alleen haar lichamelijke skills zijn belangrijk, maar ook haar communicatie: “Ik heb een harde stem en daarmee laat ik van mij horen. Ik probeer zo veel mogelijk te coachen. Als keeper zie ik het veld toch op een andere manier. Daarom kan ik soms andere dingen benoemen die mijn teamgenoten weer verder helpen.”


Een ‘Anne Roosje’ op z’n tijd
“En als ik mij goed concentreer..” Het kwam net al even aan bod. Volgens Anne ook meteen een verbeterpunt voor haarzelf: “Ja, dat is toch echt mijn concentratie. Ik vind het belangrijk en leuk om plezier te maken, ook tijdens de wedstrijden. Dit gaat soms ten koste van mijn concentratie. Vaak gebeurd dit bij een grote voorsprong.” De keepster is daardoor drager van de term een ‘Anne Roosje’: “Deze naam is speciaal voor mij bedacht omdat ik toen regelmatig een kleine blunder maakte. Dit neemt gelukkig de afgelopen jaren wel af, maar af en toe zit er nog wel eens een ‘Anne Roosje’ bij. Positief kritisch zo kunnen we de reflectie van de goalie van Putten noemen. Ze ziet niet alleen groei op sportief vlak, maar ook op sociaal gebied: “Ja, ik ben de afgelopen jaren ook ontzettend gegroeid in een geslaagde derde helft haha..”

Het beaamt maar weer eens dat Scheepsma plezier maken ontzettend belangrijk vind: “Ja dat probeer ik zeker toe te voegen aan het team. Tijdens de wedstrijd, maar ook naast het veld. Ik vind het belangrijk om als teams samen lol te hebben, maar ook om voor elkaar klaar te staan en samen te strijden voor het hoogste haalbare.

Keepen is een vak apart
Een keeper wordt vaak gezien als een individu in een team. Ze hebben toch een andere taak dan zijn of haar medespelers. Anne Roos herkent dit: “Je bent de laatste die er voor kan zorgen dat er geen goal wordt gescoord. Dit zorgt ervoor dat ik mij altijd verantwoordelijk voel voor een tegendoelpunt. Daarnaast zijn de fouten die je maakt bijna altijd zichtbaar. Negen van de tien keer heeft dat namelijk een tegendoelpunt als gevolg.” Doordat de fouten zo zichtbaar zijn is het keepen volgens Scheepsma grotendeels een mentaal spelletje: “Op dat soort momenten moet ik binnen no time de knop omzetten. Ervoor zorgen dat ik er weer sta, letterlijk en figuurlijk. De volgende bal moet ik pakken!” Anne Roos ziet zichzelf als individu in een team, maar geeft meteen een kanttekening: “Ik blij als keeper altijd afhankelijk van mijn teamgenoten. Er moet namelijk wel gescoord worden, anders win je natuurlijk nooit een wedstrijd. Ook ben ik afhankelijk van mijn verdedigers, anders wordt het voor mij erg lastig. Het is en blijft een teamsport, vol met individuen.”


Een keepster die wedstrijden voor je wint
De goalie van Putten kijkt met veel plezier terug op de afgelopen jaren. Jaren waarin zij meerdere malen door krachtige reddingen het team in de wedstrijd hield. Als keeper kun je natuurlijk niet scoren, maar je kunt met reddingen wel wedstrijden winnen voor je team. Denk bijvoorbeeld aan de bekerfinale in het seizoen 2018-2019. De gelijkmaker voor Putten stond net op het scorebord en vanaf de aftrap leek de tegenpartij meteen op weg te gaan naar de 1-2. Met drie reddingen achter elkaar voorkwam Scheepsma dit. Het leek een statement: in dit goal komt geen bal meer in vandaag! Uiteindelijk droeg het bij aan de winst in de beker.

Hoogtepunten in bekerwedstrijden
De keepster vertelt verder over mooie momenten: “Ik heb meerdere hoogtepunten bij SDC Putten Vrouwen 1. Ik kan mij nog goed een bekerwedstrijd herinneren die eindige in penalty’s. Een super moment om je te laten zien als keepster. Ik weet nog heel goed dat ik toen de vierde penalty tegenhield. Ik dacht op dat moment dat het over was, maar toen moesten wij er nog één scoren haha.. Gelukkig gebeurde dit.” Tijdens een andere bekerwedstrijd maakte Scheepsma met een onvergetelijke redding haar eerder gemaakte blunder in de wedstrijd goed: “De bal ging richting de linker bovenhoek. Ik dacht deze bal is van mij en ja hoor, ik tikte de bal uit de kruising. Deze redding staat toch wel hoog in het lijstje van mijn mooiste reddingen.”


Uitkijken naar ‘normale’ tijden

Anne Roos kijkt uit naar het moment wanneer alles weer ‘normaal’ is: “Ik mis het voetballen zeker. Voor de corona-tijd zagen we elkaar als team minimaal drie keer in de week en dat is nu natuurlijk wel even anders. Los van het voetballen mis je ook gewoon de gezelligheid met je teamgenoten.” Die gezelligheid is een belangrijk goed voor de keepster: “Ja in mijn team zitten gewoon echt mijn vrienden. Je brengt de hele zaterdag met elkaar door en je deelt lief en leed met elkaar. Dat zorgt voor een band. Hopelijk is alles snel weer normaal zodat we op en naast het veld weer samen plezier kunnen maken.”

“Ik kan niet wachten tot de volgende editie”
Sportiviteit en gezelligheid moeten bij de keepster in balans zijn. En op het gebied van gezelligheid is het ook belangrijk dat de situatie weer normaal word. Het team moet namelijk wel weer gewoon samen op pad kunnen. Dat wordt wel duidelijk als ze over haar hoogtepunt naast het veld praat: “Ja dat is toch echt wel ons voetbalkamp haha.. Zo noemt Malou het altijd. Maar het is natuurlijk gewoon ons teamweekend. Op pad samen met al mijn teamgenoten en ook veel oud-spelers gaan dan mee. Een weekend vol gezelligheid. Ik kan niet wachten tot de volgende editie!”

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!